Thursday, June 3, 2010

A bit of optimism


Si Lord, alam niyo, nakakatuwa talaga. Dahil kapag mejo alanganin ang lagay mo at feeling mo e mejo madadapa ka na naman, e bigla ka nyang bibigyan ng tangkay na makakapitan.

Earlier this evening, I was talking to an old college friend...

It's the usual talk of superficial, gay, funny, gay, boys, funny and food... and guilt, then boys, then diet...

Mula sa usapang Gen Motors Diet, e mejo may sumagi sa isip ko ng isang di kaaya-ayang tagpo (ayoko na lang pag-usapan dahil closed book na ito ~ in short si ex)

Ito ang hirit sakin ni bakla:

FRIEND: sorry mama o

AKO: hmf!

FRIEND: alam mo nalaman ko sa ex?

AKO: ano?

FRIEND: nalaman ko lang na yung mga naging hate mo dahil nag-break kayo; yung mga lugar, food, movies, stuff you used to do, makakalimutan mo rin.

or darating yung araw na malalaman mong gusto mo pala talaga kasi may isang tao na ipapakita/ipapamukha sa'yo yun

AT this point... napangiti ako ng tunay...

Yung ngiting galing sa kalooban... may pinagagalingan.

Parang hinugot sa dibdib ko, unti-unting lumabas at kumalat sa aking naka-pout na labi hanggang sa maging isang mala-Mona Lisa siya na ngiti.

Tama nga si bakla...

Darating ang araw... may magbibigay ng bagong kahulugan sa mga bagay na dati'y sa iisang tao ko lang naibabahagi...

Ngiti muna ako...

Nararamdaman ko...

Parating na sya...

CHARICE!

4 comments:

There was an error in this gadget

Spread the Beckyness!

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin