Wednesday, July 22, 2009

An ode to my HP Pavilion

It's almost as good as done...

By tomorrow, I will be lappy-less once more.



Kakanta na lang ako...


goodbye to you my trusted friend...


We've known each other since we were 9 or 10... (charoz)

You were my trustee companion when our office laptops weren't working properly

Ikaw ang kasa-kasama ko paggawa ng instant minutes... ng instant presentations (habang nasa taxi)

Kapag nag-o-OT sa bahay...

Nung ako'y nabaldado, niligtas mo ako from extreme boredom

Sandamukal ng torrents ang na-download natin together.

Nabuo mo ang blog na ito... pinabongga mo ang Multiply ko... at pinagtyagaan mo ang mga kagaguhan ko sa Facebook..

Nung napuno kita ng mga files, hindi ka nagreklamo....

Niung napuno ko na din ang 3 external drives, hindi ka umangal... o nagselos!

Together, binuo natin ang mga albu art at pinuno natin ng songs ang iPod ko...

Marami na ring family movie time ang pinagdaanan natin

Sa iyo natuto mangalikot ng computer si Tatot...

Pinag-awayan ka na rin namin ni Christian (oo, pati laptop pinagseselosan ko)

At higit sa lahat, ikaw ang peace offering sa akin ng Nanay ko...

For that, hinding hindi kita malilimutan... saan mang lupalop ka ng mundo makarating

You will always be my first lappy...

INUMAN NA TOH!

No comments:

Post a Comment

There was an error in this gadget

Spread the Beckyness!

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin